نمی دانم کوله بار خاطرات دیروز را

وسعت کدام قاب عکس خالی در بر می گیرد .

و برای رسیدنم تا تو چقدر راه مانده است .

من خودم را در دورترین لحظه ها جا گذاشته ام ؛

در دورترین دیروزها .

روزهایم یکی یکی از پی هم آمدند و رفتند

و ندانستم چگونه پی یک آغاز زیبا با تو همراه شدم .

اما می دانم هنوز هم پشت ازدحام این لحظه های بی حادثه ،

 بودنم را از خاطر نبرده ای .

نه اینکه ندانی ، اما می گویم تا باور کنی :

نمی خواهم حجم سنگین این تردید های بی امان ، بودنت را از من بگیرد .

زیباترین آواز لحظه های خاموش من ،

دلم برایت به اندازه تمام لحظه های خوب گذشته ، تنگ است .

نشسته ام به روی ابر خاطرات ، ساکت وخموش ..

و فقط یاد توست که هر لحظه موسیقی قلبم را می نوازد

و شیرینی روزهای با تو بودن گهگاهی صورتم را نوازش می کند

و چه قدر دلم برایت تنگ است ...

s