بی خبر آمده ای باز در خواب شبم
                                         کاش هرگز نشودصبح و بیدار شوم

کاش می گفتی که منزل چراغانی کنم
                                           سر راهت گل سرخ باز قربانی کنم

کاش می گفتی که من گل میخک بخرم
                                        به سراپرده ی شب عطر پیچک بزنم

کاش می گفتی که من  سبز بر تن بکنم
                                          جای پاهای تو راشمع روشن بکنم

کاش می گفتی که من نور پر پر بکنم
                                         تا می ایی به شبم چشم خود تر بکنم

کاش این خواب مراببرد تا دم مرگ
                                       شب پاییزی من خالی است از همه رنگ

کاش