تمام حس تاریخو توی برق چشات داری.
شبیه دخترکهای رو قلیونای قاجاری
سکوت دوره مادی
غم تاراج تیموری
چقدر نزدیک نزدیکی
چقدر از دیگران دوری.
مثه تابیدن خورشید.
غروب تخت جمشیدی.
تو خورشیدی که از مغرب به این ویرانه تابیدی.
مرمت کن مرا از نو.
نذار خالی شم از رویا.
نگاهم کن اگه حتی
تمومه این سفر فردا.
مثه باریدن بارون.
رو طاق . طاق بستانی.
پر از نقش و نگاری تو.شبیه فرش ایرانی.
میشه جام جمو حتی تو دستای تو پیدا کرد.
در هر معبد و میشه
با یک لبخند تو وا کرد...

s