شاید ببینی از ورای شعرهایم

دیوانگی را پابه پای شعرهایم

 

شاید تو هم میخواستی خود را بیابی

در واژه های آشنای شعرهایم

 

عمریست من هم جستجو کردم عزیزم

رد تو را در لا به لای شعرهایم

 

وقتی نگاهت چتر باران می گشاید

در وسعت بی انتهای شعرهایم

 

انگار دستی می کشدطرح حضورت

بربوم بی رنگ وریای شعرهایم

 

یک روز خلوت کن کمی با دفتر من

گاهی تماشا کن فضای شعرهایم

 

شاید بجوید دستهایت مرهمی را

بر دردهای بی دوای شعرهایم

 

با مهر تو گل میکند آلاله ویاس

در سبزی حال وهوای شعرهایم

 

زیباترین حس جهان یعنی:خود تو

یعنی توتنها ای خدای شعرهایم...

Ę